Βρίσκεται στη κορυφή ενός οροπεδίου σε μέσο υψόμετρο 680 μέτρων. Στο υψόμετρο αυτό οφείλει και το καλό της κλίμα, ξηρό και δροσερό καλοκαίρι και όχι παγωμένο χειμώνα.

Η κοινότητα δέχεται μια μέση ετήσια βροχόπτωση γύρω στα 640 χιλιοστόμετρα και στη περιοχή καλλιεργούνται αμπέλια, όσπρια, σιτηρά και φρουτόδενδρα.

Το χωριό γνώρισε μεγάλες αυξομειώσεις του πληθυσμού του. Το 1881 οι κάτοικοι του ήταν 225, που αυξήθηκαν στους 272 το 1901, στους 313 το 1921 και στους 383 το 1946. Στη συνέχεια το χωριό κτυπήθηκε από την αστυφιλία με αποτέλεσμα οι κάτοικοι του να μειωθούν στους 342 το 1960, στους 328 το 1973 και στους 197 το 1982. Στην απογραφή του 2001 οι κάτοικοι της κοινότητας ανέρχονταν στους 97.

Το χωριό Φοίτη γράφεται και Φύτη. Φαίνεται ότι και τα δύο είναι ορθά γραμμένα. Για το Φύτη η παράδοση αναφέρει ότι όταν κτίστηκε το χωριό κτίστηκε ανάμεσα στα φυτά, γιατί το δάσος προεκτεινόταν μέχρι το οροπέδιο που βρίσκεται το χωριό. Αργότερα, στην αρχή του 19ου αιώνα που το χωριό βρισκόταν σε πλήρη άνθιση υπήρξε πνευματικό και εκπαιδευτικό κέντρο. Εδώ Φοιτούσαν και τα παιδιά των γύρω μικρότερων χωριών. Ήταν δηλαδή πνευματικό Φοιτώριο.

Το χωριό υπήρχε κατά τα Μεσαιωνικά χρόνια, σύμφωνα με τον Μας Λατρί που το αναφέρει ως Phiti και το περιλαμβάνει στον κατάλογο των φέουδων της περιόδου της Φραγκοκρατίας.

Η Φοίτη είναι το κυριότερο κέντρο υφαντικής της επαρχίας Πάφου και ένα από τα σημαντικότερα της Κύπρου. Τα υφαντά που κατασκευάζονται στο χωριό, γνωστά ως "Φυδκιώτικα", διακρίνονται για την ποικιλία των σχεδίων τους αλλά και για τους πλούσιος και ζωηρούς χρωματισμούς τους. Τα περίφημα Φυδκιώτικα υφαντά αποτελούν μακρά παράδοση στον τομέα της υφαντικής που ξεκινά τουλάχιστον από τα Μεσαιωνικά χρόνια. Η κυρία Lewis, στο βιβλίο της A Lady΄s impressions of Cyprus in 1893, ομιλεί με μεγάλο ενθουσιασμό για τα εξαίρετα αυτά είδη χειροτεχνίας της Φοίτης.

Η κοινότητα της Φοίτης είναι ακόμη και σήμερα ένα γραφικό χωριό που διατηρεί σε αρκετά μεγάλο βαθμό δείγματα της παραδοσιακής λαϊκής αρχιτεκτονικής. Το σπίτια είναι κτισμένα με πέτρα της περιοχής και ο λόγος αυτός κατέταξε τη Φοίτη μαζί με δύο άλλα χωριά της επαρχίας Πάφου στα τουριστικά χωριά κατηγορίας A.
Στην περιοχή μπορεί να συναντήσει κάποιος και σήμερα λίγους κατοίκους να ασχολούνται με παραδοσιακές εργασίες όπως το όργωμα με αλέτρι και ζώα, καθώς και την εργασία ύφανσης στην παλιά βούφα.

Ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει στο Μουσείο Υφαντικής και Λαϊκής Τέχνης τα μοναδικά Φυδκιώτικα υφαντά καθώς επίσης να δει πως γίνεται σήμερα το μοναδικό στο είδος του αυτό υφαντό. Δίπλα από το Μουσείο βρίσκεται η προτομή του ευεργέτη της κοινότητας Κωνσταντίνου Φοιτίδη ο οποίος με δικά του έξοδα υδροδότησε την κοινότητα.
Μπορεί επίσης να μελετήσει την αρχιτεκτονική των σπιτιών του χωριού, να επισκεφθεί τις δύο παλιές πετρόκτιστες βρύσες και να απολαύσει το μεσημεριανό του φαγητό στις δύο ταβέρνες που βρίσκονται στο κέντρο της κοινότητας.